[Fic] Love Melody ♪♫ เพลงที่ 1

posted on 02 May 2011 11:43 by rainbobow in LoveMelody
Title : [Fic] Love Melody ♪♫ เพลงที่ 1
Couple :
Junhyung x Hyunseung
Author :
bozang
Author’s Note :
เอามาลงใน exteen ดีกว่า ฮี่ๆๆ ใครแวะมาอ่านก็เม้นกันหน่อยนะ (เม้นทีเดียวตอนสุดท้ายก็ได้)
Rate :
PG-13








♪♫ Love Melody ♪♫
เพลงที่ 1









ใครๆ ก็บอกว่า ยง จุนฮยอง เป็นความภาคภูมิใจของเมเจอร์ดนตรี

ด้วย ฝีมือการแต่งเพลงที่ไม่เป็นสองรองใคร ความสามารถทางดนตรีที่หลากหลาย มีสไตล์ที่ไม่เหมือนใคร และที่สำคัญ ความหล่อก็ไม่เป็นสองรองใครแน่ๆ

แน่นอนว่าทั้งเพื่อน รุ่นพี่ รุ่นน้อง หรือแม้แต่อาจารย์ ต่างก็ชื่นชมเขา

ผลงานดีเยี่ยม รางวัลนับไม่ถ้วนที่ได้มา รวมถึงความนิยมจากสาวๆ เป็นตัวการันตีทั้งหมดที่ว่ามาอย่างดี






และตอนนี้ ยงจุนฮยอง กำลังนั่งอยู่ที่ลานกลางคณะ

เขา ไม่ได้กะจะมาเรียกเรตติ้งอะไรหรอก ก็แค่นั่งรอฟังประกาศผลการแข่งขันแต่งเพลง Theme งานอนิเมชั่นของทางมหาวิทยาลัยที่เขามั่นใจว่าตัวเองต้องได้ชัยชนะ พร้อมทั้งเสียงเฮจากบรรดาเพื่อนร่วมคณะที่เป็นสักขีพยานอย่างแน่นอน




~ต่อไปจะเป็นผลการประกวดเพลง Theme งานอนิเมชั่น ครั้งที่ 13~


เขายกยิ้ม.. หลังจากที่นั่งรอฟังมาสักพักก็ถึงเวลาเสียที


~รางวัลชนะเลิศปีนี้ ตกเป็นของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 เอกดนตรีค่ะ~



แน่นอนล่ะว่าต้องเป็นเขา ประกาศขนาดนี้ ก็คงชัดเจน


~ชื่อเพลง ..............................~




ชายหนุ่มขมวดคิ้วอย่างขัดใจ เมื่อทั้งชื่อเพลงและผู้แต่งที่ออกมาทางเสียงตามสายไม่ใช่เขา

เขา ยอมรับว่าช็อค ทั้งๆ ที่มั่นใจว่าเพลงที่แต่งจะต้องชนะแท้ๆ ทั้งเนื้อร้องที่ขัดเกลาอยู่นาน ดนตรีที่อัดสดที่ห้องอัดคุณภาพดี แถมยังได้เจ้าของเสียงร้องหลักอย่าง ยัง โยซอบ (แฟนของเพื่อนสนิท) ที่ร้องเพลงได้เพราะขั้นเทพ


ถึงจะมารู้ในอีกไม่กี่อึดใจว่าได้รางวัลที่ 2 ก็เถอะ


แต่มันถูกต้องแล้วหรือไงกับอันดับ 2 ?

เพลงของไอ้ที่ 1 มันจะเพราะแค่ไหนกันเชียว???





เหมือนรู้ทันคนฟัง เพราะไม่นานเพลงที่ได้รางวัลชนะเลิศก็ถูกเปิดออกอากาศตามมา




♪♫♪♫...


แว้บแรกที่ได้ยิน.. เหมือนกับว่าหลุดออกมาจากการ์ตูน

เพลงป๊อปมาตรฐานเจือซาวด์สังเคราะห์ กับเสียงใสๆ ที่ไม่ปรับแต่งให้เสียอรรถรส
อืม เพราะติดหูดี ก็ถือว่าไม่เลว...

แต่สรุปที่เขาแพ้เพราะไอ้เพลงนี้มันเจือด้วยกลิ่นอายเพลงอนิเมะใช่ไหม
แต่ยงจุนฮยองชอบ Hip Hop นี่หว่า!!!!! จะให้ทำไงล่ะวะ



ถึงตอนนี้เขาจะเริ่มทำใจยอมรับผลการประกวดที่ออกมา
แต่ยังมีสิ่งหนึ่งที่คาใจ...


ไอ้ที่ 1 นี่มันใครวะ? เรียนเมเจอร์เดียวกันชั้นปีเดียวกันแต่ไม่ยักจะคุ้นชื่อสักนิด

...จาง ฮยอนซึง เนี่ยนะ???...







ยงจุนฮยองร่ำลาเพื่อนฝูงที่นั่งใกล้ๆ ก่อนจะเดินออกไปอย่างหัวเสียเล็กน้อย

พ้นเขตคณะไปไม่เท่าไหร่โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

ไอ้ดูจุนนี่เอง... จะโทรมาต่อว่าที่เอาแฟนมันไปร้องแล้วไม่ได้ที่ 1 รึไง

ระหว่างที่เหลือบตามองโทรศัพท์ในมือว่าจะกดรับดีไหม.. ก็ดันเดินชนคนอื่นจนได้

แล้วเจ้า iPhone4 ในมือก็ตกลงกับพื้นต่อหน้าต่อตา



"เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยย"

หน้าจอร้าว!
วันนี้มันวันซวยอะไรของจุนฮยองวะ


มือยาวก้มลงไปเก็บในทันที ก่อนจะมองไอ้คนเดินชนที่ก้มหน้าเก็บการ์ตูนที่ตกพื้นอยู่


อ๋อ.. ที่แท้มัวแต่อ่านการ์ตูนไม่สนใจทางสินะ
ไอ้พวกโอตาคุเอ๊ยยยยยยยยยยย


"นี่ ทีหลังก็เดินสนใจทางบ้างสิคุณ จอไอโฟนผมแตกเลยเนี่ย"


ขอแค่ต่อว่าให้สะใจนิดๆ ไม่ได้กะจะเรียกร้องอะไรหรอก
ประกันยังไม่หมดยังเข้าศูนย์ได้อยู่



"กะอีแค่หน้าจอไอโฟนแตกไม่เห็นต้องโวยวายเลย"

นักศึกษาที่เงยหน้าขึ้นมาบ่นอย่างเซ็งๆ กอดการ์ตูนของตนไว้แนบอกราวกับเป็นของมีค่า


ยงจุนฮยองถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย

ไม่ใช่เพราะคำพูดอะไรของคนตรงหน้าหรอก
แต่เพราะหน้าขาวๆ ที่กำลังขมวดคิ้วให้ยุ่งอยู่นี่เอง

สวยชะมัด.. นี่ผู้ชายแน่หรอวะ?



ปาก ห้อยๆ(- -")ของจุนฮยองไม่ได้ตอบโต้อะไรไป เพียงแต่ยืนมองคนตรงหน้าที่กำลังหยิบของบางอย่างในกระเป๋า ก่อนจะแลกมันเข้ากับเจ้าโทรศัพท์เจ้าปัญหาในมือของเขา

ยงจุนฮยองรับ มันมาอย่างไม่ใส่ใจ ตอนนี้ในห้วงความคิดเขามีเพียงดวงหน้าหวาน กับมือนุ่มๆ และกลิ่นหอมจางๆ ที่ได้กลิ่นตอนที่ลมพัดมาเท่านั้น

กว่าที่จุนฮยองจะตระหนักรู้ว่าในมือของตนมีไอโฟนอีกเครื่องหนึ่ง(ที่ไม่ใช่ของตัวเอง
)ก็คือตอนที่นักศึกษาคนนั้นเดินจากไปเสียแล้ว



นี่คนสวยตั้งใจจะอ่อยเขาหรือแค่มึนๆ กันแน่วะ???

แต่เอาเถอะ เพราะไม่ว่ากรณีไหน ยงจุนฮยองก็ไม่ได้เสียหายเลยสักนิด







--------------------------------------------------------------------------------------------------------






กว่า จาง ฮยอนซึง จะกลับถึงห้องพักก็เป็นเวลา 2 ทุ่มเศษ

มัว แต่เสียเวลาในการเอาการ์ตูนเล่มโปรดที่ยับเยินไปห่อปกเคลือบให้เรียบร้อย แถมท้ายด้วยแวะร้านเช่าการ์ตูนเพื่อไปขนล็อตใหม่มาอีกหลายเล่ม
กลับมาถึงก็เลยนั่งแหมะอ่านมันอยู่บนเตียงแบบนี้แหละ


"อาสุกะคุงสู้เค้า ไฟท์ติ้ง!" พูดพึมพำพร้อมทำท่าประกอบไปพลาง



ส่วนโทรศัพท์เจ้าปัญหา.. ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ได้สนใจมันเลยแม้แต่น้อย อยู่ในกระเป๋ายังไงก็อย่างนั้นแหละ

จนกระทั่งมันส่งเสียงรบกวน มืออวบจึงไปคว้ามันออกมากดรับอย่างรวดเร็ว


"สวัสดีครับ" เอ่ยเรียบๆ กับปลายสาย


[จุนฮยอง?]



"ไม่ใช่ครับ นี่ฮยอนซึง" พูดตอบห้วนๆ ก่อนจะตัดสายไปในทันที



...รบกวนเวลาอ่านการ์ตูนเสียจริงพวกนี้...











นิ้วยาวกดสัมผัสหน้าจอโทรศัพท์ในมือไปมา สำรวจจนแทบหมดทั้งเครื่องก็รู้เพียงแค่เจ้าของเครื่องเป็นเพียงผู้ชายหน้าสวยที่คลั่
งไคล้การ์ตูนเป็นชีวิตจิตใจ
คงจะดีกว่านี้ถ้ามีข้อมูลอื่นอย่างชื่อ ชั้นปี หรือคณะที่เรียนบ้าง


แต่เอาเถอะ แค่นี้เขาก็พอใจแล้ว

ยงจุนฮยองยกยิ้มให้กับภาพพื้นหลังที่เขาเพิ่งเปลี่ยนใหม่
รูป self-cam ของเจ้าของที่ทำท่ากำมือไว้ตรงข้างแก้มอย่างน่ารัก


...รูปนี้ดูดีกว่าตัวการ์ตูนประหลาดๆ พวกนั้นตั้งเยอะ...









TBC




edit @ 2 May 2011 11:48:06 by rainbobow

Comment

Comment:

Tweet

ฮยอนซึงผู้ไม่สนใครนอกจากหนังสือการ์ตูน 5555555laughinglaughinglaughinglaughing

#3 By wanna (182.53.79.240) on 2015-09-29 16:11

ยิ่งเรียล ยิ่งชอบค่ะ
น่าร้ากกกกกกกกมากค่ะ กรี๊ดด จุนซึง !!

#2 By Me (49.230.24.236) on 2011-05-02 23:43

อ๊า~ น่ารักจิ๊ง
ชอบค๊ะชอบๆๆๆๆๆ

#1 By kietiss (223.205.234.119) on 2011-05-02 18:37