[Fic] Love Melody ♪♫ เพลงที่ 4

posted on 02 May 2011 12:56 by rainbobow in LoveMelody
Title : [Fic] Love Melody ♪♫ เพลงที่ 4
Couple : Junhyung x Hyunseung
Author : bozang
Author’s Note : ความเก๊กของปิ้น...
Rate : PG-13

 
 



♪♫ Love Melody ♪♫
เพลงที่ 4






จาง ฮยอนซึง เป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนสักเท่าไหร่
คงเพราะด้วยนิสัยไม่ชอบเข้าหาคนอื่นก่อน แถมยังหาเรื่องคุยไม่เก่ง
และที่สำคัญยังชินกับการอยู่คนเดียวซะอีก

วันนี้ฮยอนซึงเลยรู้สึกประหม่าเป็นพิเศษ
งานปาร์ตี้วันเกิดเล็กๆ ของกิกวังที่เขาถูกชวนมาร่วม
ก็เขาเองรู้จักเพื่อนกิกวังแค่ไม่กี่คน
แถมเพื่อนกิกวังบางคนยังดูไม่ค่อยชอบหน้าเขาด้วย

บางคน.. อันที่จริงฮยอนซึงนึกถึงหนุ่มหัวทองเมเจอร์ภาพยนตร์คนนั้นคนเดียวนี่แหละ



เขามาถึงสายกว่าเวลาเล็กน้อย ตรงขึ้นไปชั้น 2 ของร้านไก่ทอดชื่อดัง
ร้านนี้ฮยอนซึงมากินบ่อยๆ จนคุ้นเคย
เพิ่งรู้ไม่นานนี้ว่าเจ้าของร้านเป็นญาติของดงอุน หนุ่มหัวทอง เพื่อน(?)ของกิกวังนี่เอง

ดูเหมือนชั้น 2 ทั้งชั้นจะถูกปิดเพื่องานนี้เลย

"ฮยอนซึง" เป็นกิกวังที่วิ่งเข้ามาหาเขา พร้อมกับซนดงอุนที่ยืนมองอยู่ข้างหลัง

"สวัสดีกิกวัง สุขสันต์วันเกิดนะ ...สวัสดีดงอุน"





ดูเหมือนว่าการมาของฮยอนซึงจะเรียกความสนใจได้ไม่น้อย
อย่างน้อยก็ผู้ชายที่นั่งเงียบๆ ในมุมนึง ที่ชื่อว่า ยงจุนฮยอง นี่แหละ

"หืม นั่นมัน.." ดูจุนจะพูดต่อแต่ก็เงียบไปเพราะสีหน้าไม่สบอารมณ์ของเพื่อนตัวเอง

หลังจากที่จุนฮยองเล่าเรื่องที่งานอนิเมชั่นเมื่อวานให้เขาฟัง ดูจุนจึงได้รู้ว่าหมอนี่เป็นคู่แข่ง

คนสำคัญของเพื่อนเขาเอง(ถึงเจ้าตัวจะยังไม่รู้ก็เถอะ - -")

และถึงจะสวยแค่ไหนแต่คนที่เกลียดการพ่ายแพ้อย่างจุนฮยองมีหรอจะชอบ...
ไม่รู้เจ้าเพื่อนเขามันจะทิฐิไปถึงเมื่อไหร่กัน ทั้งที่ตอนแรกมีท่าทีเหมือนจะชอบเขาด้วยซ้ำ

คิดได้ดังนั้นดูจุนเลยปลีกออกไปหาโยซอบอีกด้านดีกว่า
ของแบบนี้มันต้องสังเกตการณ์ก่อน...





ฮยอนซึงคุยกับกิกวังได้สักพักก็ปลีกตัวออกมาทำทีออกมาหยิบอาหาร ปากบอกว่าหิวแต่จริงๆ ไม่ได้หิวขนาดนั้นหรอก
เพียงแต่สายตาของดงอุนมันกดดันเขาอย่างบอกไม่ถูก

เดินไปหยิบเครื่องดื่มก็เจอคนรู้จักนั่งอยู่... อา.. นี่มัน ยง จุนฮยอง ที่เพิ่งแลกมือถือกันเมื่อวานนี่
เพิ่งจะรู้ว่าเขารู้จักกับกิกวังด้วยแฮะ


"สวัสดี" ฮยอนซึงกล่าวทักทายตามมารยาท

"อืม" แต่สำหรับอีกคนจะบอกว่าไร้มารยาทก็คงใช่ จุนฮยองเพียงพยักหน้ารับก่อนจะดื่มโคล่าในมือโดยไม่สนใจฮยอนซึงเลย


ฮยอนซึงได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ มองก่อนจะหันไปหยิบขนมกิน
แต่ในใจยังคงคิดถึงใบหน้าเฉยเมยของจุนฮยอง


สองครั้งแล้วนะ...

นี่เขาทำอะไรผิดไปรึเปล่า? เพราะมือถือนั่นที่เขาไม่ได้เอาไปซ่อมให้งั้นหรอ?


อยากหันไปถามแต่ใจไม่กล้า เลยได้แต่ลอบมองอีกฝ่ายเงียบๆ

เฮ้อ... นี่ยังไม่ทันไรก็มีคนไม่ชอบเขาตั้ง 2 คนเลยหรอ...
ทำไมการเข้ากับคนอื่นมันยากอย่างนี้นะ???






เวลาผ่านไปสักพักไฟในงานก็ถูกดับลงแล้วแทนที่ด้วยแสงสว่างของเทียน

เพลงวันเกิดถูกร้องขึ้นอย่างสนุกสนาน เคล้ากับเสียงกีต้าร์และคีย์บอร์ดจากนักศึกษาเอกดนตรีอย่างจุนฮยองและชางซอน

แก้มใสของเจ้าของวันเกิดพองลมก่อนจะเป่าเข้าที่เทียนบนเค้ก
ตามมาด้วยของขวัญของแต่ละคนพร้อมกับคำอวยพรที่ถูกเก็บมาเซอร์ไพรส์ในยามนี้

วันนี้เป็นวันของอีกิกวังจริงๆ





หลังจากการเป่าเค้กอวยพร หลายๆ คนก็เริ่มทยอยกลับบ้านไป

ส่วนพวกที่เหลือก็เริ่มสนุกขึ้นเป็นสองเท่าตัว
งานปาร์ตี้ครึกครื้นขึ้นทันตาเมื่อขวดแชมเปญและกระป๋องเบียร์ถูกนำมาวางบนโต๊ะ...
ฝีมือของดูจุนนี่เอง


"จะดีหรอ? พรุ่งนี้เราต้องไปเรียนกันนะ" เจ้าของงานอย่างกิกวังเอ่ยขึ้น

"นิดหน่อยไม่เป็นไรหรอกน่า" ดูจุนตอบยิ้มๆ ก่อนจะรินแชมเปญในมือใส่แก้ว

"พวกนายจะกินก็กินไป แต่อย่าเอามาให้กิกวังกินนะ" ดงอุนรีบเข้ามาขัด.. เป็นอย่างนี้เสมอล่ะ

"รู้แล้วน่ะ ไอ้คนหวงแฟน"





ยุนดูจุนสังเกตเห็นเพื่อนซี้อย่างยงจุนฮยองที่นั่งอยู่คนเดียวเงียบๆ
จะเดินเข้าไปชวนดื่มซะหน่อยแต่ก็พบว่าสายตาคู่นั้นกำลังจ้องมองไปที่อีกมุมหนึ่งอยู่
...

จะเป็นใครได้
ก็จางฮยอนซึงน่ะสิ!


ถึงหน้าตาจะออกเซ็งๆ แต่แววตาคู่นั้นมันไม่ได้มีร่องรอยของความเกลียดชังเลยสักนิด

ไอ้จุนฮยองมันไม่รู้ตัวเลยหรอวะว่าแบบนี้น่ะ มันเหมือนว่ากำลังชอบเขาอยู่ชัดๆ


เห็นแบบนี้... ชักนึกสนุกขึ้นมาแล้วสิ





"ฮยอนซึง ดื่มอะไรหน่อยไหม?"

เขาเดินเข้าไปหาฮยอนซึงที่นั่งอยู่คนเดียว แต่ดูอีกฝ่ายจะงงๆ เล็กน้อย
แหงล่ะ.. ก็ฮยอนซึงยังไม่รู้จักคนตรงหน้าเลยด้วยซ้ำ

"อ้อ ลืมแนะนำตัวไป ฉันยุนดูจุนปี 2 เอกการแสดงนะ"

หน้าสวยยิ้มรับพลางแนะนำตัวบ้าง "ฉันฮยอนซึงนะ อยู่เอกดนตรี"

ฮยอนซึงนึกดีใจที่มีคนเข้ามาคุยกับเขาก่อน อันที่จริงเขากำลังนึกอยู่ว่าจะกลับหอพักแล้วล่ะ

"ยินดีที่ได้รู้จักนะ.. เอ้า ดื่มหน่อย"

อาจจะเป็นเพราะประโยคสนทนากับท่าทางที่เป็นมิตรของดูจุนล่ะมั้งที่ทำให้ฮยอนซึงรับเค
รื่องดื่มนั้นมาแต่โดยดี

ดูจุนยิ้มกริ่มก่อนจะเดินออกมา
เหล่มองไอ้ขี้เก๊กที่นั่งแอบมองอยู่ไกลๆ แล้วก็นึกขำ..


...หึงอะดิ ไอ้โง่เอ๊ย ขนาดนี้แล้วยังไม่รู้ตัวอีก...








แค่เบียร์กระป๋องเดียวก็ทำให้สติสตางค์หายไปได้

ฮยอนซึงเดินเซๆ เข้าไปหาเจ้าของงานที่นั่งอยู่กับเพื่อนอีกไม่กี่คน เพราะคนส่วนมากทยอยกลับกันไปหมดแล้ว

"กิกวังอา..."

"ฮยอนซึง!"
คนตัวเล็กรีบเข้าไปประคองเพื่อนหน้าสวยที่แก้มเจือด้วยสีแดงจางๆ ก่อนจะพยุงลงนั่งข้างๆ

"นายเมาแล้ว.. กลับบ้านนะ เดี๋ยวฉันไปส่ง"

"ไม่ๆๆๆ ยังไม่กลับ ฉันยังไม่ได้พูดกับนายเลย กิกวังอา.. ฉันขอโทษนะ"

"ขอโทษ?"

แล้วเรื่องตั้งแต่สมัยก่อนก็ถูกนำมาเล่าแล้วตบท้ายด้วยคำว่าขอโทษ
ถึงตอนนี้กิกวังอยากจะพาฮยอนซึงกลับบ้านแต่ก็อยากฟังให้จบเสียก่อน
เพื่อนของเขาคนนี้ ถึงจะแปลกเสียหน่อยแต่ก็จริงใจไม่แพ้ใครจริงๆ



หลังจากพูดกับกิกวังเสร็จคนเมาก็หันไปพูดกับดงอุนต่อ


"ดงอุนอา.. ขอโทษนะ นายคงไม่ค่อยชอบฉันเพราะหวงกิกวังใช่ไหมล่ะ แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ
ฉันเพิ่งรู้วันนี้เองว่ากิกวังเป็นแฟนกับนาย ต่อไปนี้ฉันจะไม่ไปขัดพวกนายสองคนแล้ว... อา..
ขอโทษจริงๆ ที่ฉันยุ่งกับกิกวังมากไปหน่อย ก็ฉันมันไม่ค่อยมีเพื่อนนี่นา..."

ดงอุนที่หมั่นไส้ฮยอนซึงมาตลอดก็อดที่จะเห็นใจไม่ได้
ส่วนกิกวังน่ะหรอ.. น้ำตาปริ่มๆ แล้วล่ะ

"ยังไงก็ขอให้พวกนายสองคนรักกันนานๆ นะ"

พูดจบก็ลุกขึ้นเดิมโซเซไปหาอีกคนที่นั่งอยู่ไม่ไกล...

"ยงจุนฮยองอา..."

เรียกอย่างสนิทสนมก่อนจะนั่งลงข้างๆ จับมืออีกฝ่ายมากุมไว้ข้างหนึ่ง


"นาย... ไม่ชอบหน้าฉันหรอ ทำไมชอบทำหน้ายักษ์ใส่ล่ะ..
ทั้งๆ ที่ฉันคิดว่านายอยู่เอกเดียวกันแล้วเราจะเป็นเพื่อนกันได้แท้ๆ
เพราะฉันทำจอมือถือนายร้าวแล้วไม่ได้เอาซ่อมให้หรอ
ขอโทษนะ... นายเอาไปซ่อมรึยัง? เดี๋ยวฉันเอาไปซ่อมให้..
ไม่สิ ไม่ได้ เดือนนี้เงินเงินเหลือน้อยแล้ว...
ขอโทษนะ แต่นายอย่าโกรธฉันนะ.. ฉัน..อยากเป็นเพื่อนกับนายจริงๆ"



พูดจบร่างบางก็ซบลงที่ไหล่อีกฝ่าย
เหมือนว่าจะหลับไปเสียแล้ว...


"ฮยอนซึง.. หลับไปแล้วหรอ"
เป็นกิกวังที่รีบลุกมาดูหลังจากที่มองเพื่อนรักสารภาพความในใจอยู่นานสองนาน

"ฉันว่า พวกเรากลับกันดีไหม? นี่ก็ดึกแล้ว"
โยซอบเอ่ยขึ้นบ้าง

"อื้ม ดี งั้นฉันไปส่งยังโยนะ ส่วนแก ไอ้โจ๊กเกอร์ ไปส่งฮยอนซึงด้วย"
ดูจุนจัดการให้เสร็จสรรพ แต่ดูเหมือนจุนฮยองจะทำหน้าไม่ยอมซะอีก

"ไม่เป็นไรหรอก.. เดี๋ยวฉันไปส่งฮยอนซึงเอง" กิกวังออกปาก

"ไม่ได้ๆ นายตัวเล็กอย่างนี้ ฮยอนซึงก็เมา อันตรายแย่ ให้จุนฮยองมันไปอะดีแล้ว... แกเอารถมาไม่ใช่หรอไง? สุภาพบุรุษหน่อยสิวะ"

"เออ ก็ได้" สุดท้ายจุนฮยองก็พยักหน้าตกลงจนได้








ยง จุนฮยองค่อยๆ พยุงคนเมาขึ้นมาบนรถ คิดแล้วก็เซ็งไอ้ดูจุนตัวดี เอาเบียร์ไปให้เขาดื่มจนเมา(ถึงจะแค่กระป๋องเดียว)แล้วดันมาผลักภาระให้อีก

ไอ้คนเมานี่ก็เหมือนกัน คออ่อนแล้วยังมาดื่มอีก.. ไม่เจียมสงขารบ้างเลย


จุน ฮยองปิดประตูรถก่อนจะขึ้นไปนั่งด้านคนขับ หยิบแผนที่ที่กิกวังเขียนให้ขึ้นมาดู มือวางกุญแจห้องอีกฝ่ายไว้ตรงหน้ารถ ก่อนจะขับไปตามทางที่บอกมา

แอบเหล่มองคนเมาที่นั่งข้างกันแล้วก็นึกถึงคำพูดของเจ้าตัว


...เห็นเงียบๆ แบบนี้ก็คิดมากเหมือนกันนี่หว่า...

...อยากเป็นเพื่อนกับเขางั้นหรอ.. เฮอะ ใครๆ ก็อยากทั้งนั้นแหละ!...







จุนฮยองพยุงคนเมาขึ้นมาบนห้อง เปิดไฟสว่างก็พบว่าห้องของคนสวยเต็มไปด้วยการ์ตูนที่เดาว่าคงมีหลายร้อยเล่ม

อีกมุมหนึ่งมีคีย์บอร์ดตัวเล็กๆ ตั้งไว้

ถ้าไม่บอกก็คงไม่รู้เลยว่าเป็นห้องของเด็กที่เรียนดนตรี...
ทำไมเขาต้องแพ้ไอ้คนแบบนี้ด้วยวะ!


เขาพยุงตัวฮยอนซึงให้นั่งลงบนเตียง เห็นเข็มขัดเส้นใหญ่ก็นึกเกะกะแทนจึงค่อยๆ ปลดมันออก


ถ้าใครเห็นคงนึกว่าเขาทำมิดีมิร้ายอีกฝ่ายแน่ๆ


คิดได้ดังนั้นจึงรีบเอาเข็มขัดไปวางไว้มุมหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาจัดท่าทางคนเมาให้เรียบร้อย


ยังต้องทำอะไรอีกไหมวะ???

นั่งมองหน้าแดงๆ ของอีกฝ่ายได้สักพักก็จัดแจงหยิบผ้าขนหนูมาชุบน้ำ

มือยาวค่อยๆ เช็ดไปทั่วใบหน้า ไล่ลงมาที่ลำคอ...


ผู้ชายอะไรตัวขาวขนาดนี้วะ!
สงสัยวันๆ เอาแต่อยู่บ้านนั่งอ่านการ์ตูนแหงๆ



เช็ดที่คอเสร็จก็ยืนชั่งใจอยู่นานว่าจะเช็ดตัวต่อดีไหม?



เช็ด.. เขากลืนน้ำลายลงคอหลังจากมองที่ลำคอขาว

ไม่เช็ด.. เกิดมาเขายังไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครเลยแล้วทำไมต้องทำให้มันวะ

เช็ด.. สมองเริ่มจินตนาการถึงผิวใต้เสื้อสีดำตัวนั้น

ไม่เช็ด.. แค่เช็ดหน้าให้ก็มากพอแล้วเว้ย

เช็ด.. สงเคราะห์คนเมาเฉยๆ ไม่ได้หื่นนะเว้ย!

ไม่เช็ด.. อย่าลืมสิวะว่าไอ้นี่มันเป็นคู่แข่ง!




ไม่เช็ด!


เรื่องอะไรจะต้องทำอะไรให้วุ่นวายด้วยวะ
นี่มันหน้าที่อะไรของเขากัน
ไม่ใช่สักนิด.. จริงๆ แค่พาเข้าห้องล็อกประตูแล้วก็ออกมาได้แล้วนี่หว่า

เหมือนเจ้าตัวเพิ่งจะคิดได้หลังจากยืนคิดอยู่นาน
จึงรีบหยุดทุกอย่าง ปิดไฟ ล็อกห้องให้เรียบร้อยแล้วเดินออกมาทันที




ฉันใจดีกับนายแค่ครั้งนี้เท่านั้นแหละ จางฮยอนซึง...








TBC

Comment

Comment:

Tweet

อีกคนก็ทิฐิเยอะอีกคนก็คิดมาก เฮออออแต่ที่รู้ๆแกชอบเค้าแล้วแหละอีโจ๊ก

#2 By wanna (182.53.79.240) on 2015-09-29 17:13

โจ๊กทิฐิเยอะเหลือเกิน
ชอบเค้าก็บอกไปเหอะน่า โกหกตัวเองไปถึงน๊าย
สวย คิดมากเหมือน ตัวจิงเลยฮ่าๆๆๆ

#1 By kietiss (223.205.234.119) on 2011-05-02 19:52