[Fic] Love Melody ♪♫ เพลงที่ 7

posted on 02 May 2011 13:22 by rainbobow in LoveMelody
Title : [Fic] Love Melody ♪♫ เพลงที่ 7
Couple : Junhyung x Hyunseung
Author : bozang
Author’s Note : ตอนนี้มันพีค ฮ่าๆๆ
Rate : PG-13

 
 





♪♫ Love Melody ♪♫
เพลงที่ 7








ยงจุนฮยองกำลังนั่งอ่านหนังสือการ์ตูนเล่มเดิมซ้ำเป็นรอบที่สาม ท่ามกลางเสียงเพลงเพลงเดิมที่ถูกเปิดวนมาตั้งแต่เช้า

หลังจากที่เมื่อวานเขากลับมาจากห้องของใครบางคน พร้อมกับเนื้อเพลงสุดวิเศษ
และตัวอย่างเพลงที่มีเพียงเสียงคีย์บอร์ดที่เขาเล่นผิดๆ ถูกๆ กับเสียงร้องใสๆ ของคนแต่งเพลง

รู้สึกมีความสุขอย่างประหลาด...

เพราะการ์ตูนในมือมันสนุก
เพราะเพลงที่ฟังอยู่มันเพราะ
หรือเพราะคนแต่งเพลงกับเจ้าของหนังสือการ์ตูนกันแน่...



นี่เราเป็นอะไรไปวะ??
มือเรียววางการ์ตูนในมือลงเมื่ออ่านมันจบก่อนจะยกขึ้นเกาหัว

คำถามเดิมที่ถามตัวเองรอบที่ล้าน
แต่คำตอบก็ยังมีเพียงคำตอบเดียว

...จางฮยอนซึง...





"ฉันอ่านการ์ตูนนายจบแล้ว เดี๋ยวบ่ายนี้จะเอาไปคืน"

เสียงทุ้มเอ่ยกับปลายสาย ยิ้มเล็กๆ เมื่อได้ยินเสียงตอบรับตกลง


นี่ล่ะมั้ง การแสดงออกในแบบของยงจุนฮยอง...







เสียงออดดังขึ้น ร่างบางรีบเดินออกไปเปิดประตูให้กับผู้มาเยือน

ไม่ช้า.. การ์ตูนเล่มที่ 2 3 4 ก็ถูกหยิบออกมาวางไว้ตรงหน้าร่างสูงคนเดิม


"สนุกใช่ไหม เรื่องนี้ฉันชอบมากๆ เลยนะ"

"ก็ดี.." ตอบสั้นๆ แต่ใบหน้าอมยิ้มกวนๆ ก็ทำเอาคนฟังยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว


วันสองวันมานี้จุนฮยองใจดีกับเขาจัง...
พรุ่งนี้ มะรืนนี้ หรือวันต่อๆ ไปจะยังเป็นแบบนี้ไหมนะ?



"นาย.. ดื่มอะไรไหม?"

"โค้ก" เสียงทุ้มสั่งโดยแทบไม่ต้องคิด

"โทษที.. ห้องฉันมีแต่น้ำส้ม ชา แล้วก็น้ำเปล่า"
เสียงใสพูดหงอยๆ ...จุนฮยองคงไม่เหวี่ยงใส่เขาใช่ไหมนะ??

ใบหน้ากวนขมวดคิ้วก่อนจะตอบ "น้ำเปล่าก็ได้"






หน้าหวานแอบมองคนที่กำลังอ่านหนังสือการ์ตูนที่โซฟาอย่างตั้งใจ
ตัดสินใจอยู่นานว่าจะพูดออกไปดีไหม..

แต่เหมือนเจ้าตัวจะรู้ จึงเงยหน้าขึ้นมาสบตาเสียก่อน

ทำเอาคนแอบมองต้องยกมือขึ้นมาเกาหัวแก้เก้อ


"มีอะไร?" ยังคงถามสั้นๆ ตามแบบฉบับของตัวเอง

"เอ่อ... ไม่มีอะไรหรอก.. คือว่า.."

"สรุปว่ามีหรือไม่มี?" คำพูดกับท่าทางกวนได้โล่.. เล่นเอาคนตอบประหม่าขึ้นไปอีก

"ก็มีนิดหน่อย.. คือว่า.. ขอบใจนายมากเลยนะเมื่อวาน"

หน้ากวนขมวดคิ้วน้อยๆ..
ขอบใจ??
เขาไปทำอะไรให้อีกฝ่ายตอนไหน???


"ถ้าไม่ได้นาย ฉันคงแต่งเพลงนั้นไม่ออกแน่ๆ
..นี่เป็น เพลงรักเพลงแรกของฉันเลยล่ะ"




พูดแบบนี้ อยากให้ฉันดีใจตายรึยังไง???
น่ารักเกินไปแล้วนะ จางฮยอนซึง...




"คำขอบใจจากนาย ฉันขอรับมันทีเดียวตอนนี้เพลงนี้ออกมาเสร็จสมบูรณ์ก็แล้วกัน"


พูดเสร็จก็ลุกขึ้นจากโซฟา

"ฉันกลับก่อนดีกว่า ไว้จะมาอ่านต่อ"

อยากจะรีบกลับไปทำเพลงให้เสร็จเร็วๆ...
อยากจะรับคำขอบคุณนั่นแล้ว...







แล้ววันอาทิตย์ที่ควรจะเป็นวันพักผ่อนก็กลายเป็นอีกวันที่เขาง่วนกับการทำดนตรี

แต่ไม่น่าเชื่อ จุนฮยองมีความสุขกับมันเสียยิ่งกว่าการพักผ่อนเป็นไหนๆ


ถ้าวันพรุ่งนี้อัดเสียงเลย จะเร็วไปไหมนะ???








ไม่เร็วไปหรอก...




ร่างบางดูจะตื่นเต้นมากกับการมาอัดเสียงในห้องอัดจริงจังแบบนี้ แล้วยิ่งได้ฟังดนตรีที่อีกคนเพิ่งทำเสร็จก็ยิ่งดีใจเข้าไปใหญ่


"ขอบคุณมากๆ เลยนะจุนฮยอง"


"บอกแล้วไงว่ายังไม่รับคำขอบคุณ อีกอย่าง เพลงนี้ไม่ใช่เพลงของนายคนเดียวซะหน่อย"

เพราะมันเป็น 'เพลงของเรา' ต่างหาก...



"อา.. โทษที ฉันลืมไป"


"ร้องให้เต็มที่ก็แล้วกัน โอเค๊?"


ร่างบางพยักหน้าน้อยๆ ถึงเขาจะร้องเพลงไม่เก่งสักเท่าไหร่ แต่ว่าจะพยายามให้สุดฝีมือก็แล้วกัน
เพราะเพลงนี้มันไม่ใช่เพลงของเขาคนเดียวนี่นา...


"ฉันก็จะเต็มที่เหมือนกัน"

จุนฮยองหมายถึงท่อนแรพที่เขาเสริมเข้าไปในเพลง
คนเราน่ะมันเปลี่ยนสไตล์ได้ แต่ทิ้งตัวตนไม่ได้หรอก จริงไหม?




บรรยากาศในห้องครื้นเครงทันตาเมื่อมีคนเข้ามาใหม่
ทั้งแขกที่ได้รับเชิญอย่างชางซอนและโยซอบ
และแขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างดูจุน


"มาทำไมวะ?" แน่นอนว่าคนที่จุนฮยองพูดด้วยคงไม่ใช่ใครที่ไหน..

"ดูจุนอาเขามารอเราน่ะ พอดีนัดกันไว้" เป็นโยซอบที่หันมาตอบแทนให้

"อย่าให้งานยังโยหนักนะมึง.. เดี๋ยวโยไปหลับในโรงหนัง"

"เออ.. แกก็อยู่เฉยๆ อย่าก่อกวนก็แล้วกัน"


เพียงชั่วโมงเศษ ท่อนร้องหลักของฮยอนซึงก็ถูกอัดออกมาเรียบร้อยสมบูรณ์ ร่างบางเดินออกมาจากห้องอัด สวนกับอีกคนที่ต้องร้องต่อ

ยงจุนฮยอง... คนที่ฮยอนซึงไม่กล้าสบตาด้วยเลย
ก็สบตาทีไร มันใจตุ้มๆ ต่อมๆ ไม่มีสมาธิทุกที

ร่างบางยืนมองคนที่เพิ่งเข้าไปในห้องอัดต่อ เผลอมองแววตามุ่งมั่นอยู่นานเสียนาน
รู้ตัวเข้าอีกที ร่างสูงก็ถอดหูฟัง หยิบเนื้อเพลง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา

อัดเสร็จแล้ว... นี่เราเผลอมองเขานานเท่าไหร่นะ



ฮยอนซึงปลีดตัวไปที่มุมห้อง หยิบน้ำขวดเล็กขึ้นมาดื่ม เบนความสนใจตัวเองนี่งานถนัดเลยล่ะ


"กินน้ำมั่งสิ" แล้วเสียงทุ้มเสียงเดิมก็ทำเอาร่างบางหายใจไม่ทั่วท้องอีกครั้ง จุนฮยองมายืนข้างๆ เขาตั้งแต่เหมือนไหร่กัน?


ตากลมมองอีกฝ่ายนิ่งๆ ยืนคิดอยู่คนเดียว


"นี่ ไม่ได้ยินหรอ ขอน้ำด้วย"


สะดุ้งขึ้นทันทีก่อนจะส่งขวดน้ำในมือให้อย่างงุ่มง่าม ยืนมองคนตรงหน้าที่รับมันไปดื่มจนหมดขวด


ยิ่งอยู่ใกล้ใจยิ่งเต้นแรง
ยิ่งสบตายิ่งหายใจไม่ทั่วท้อง
อาการแปลกๆ แบบนี้ ทั้งหมด... เป็นเพราะนายใช่ไหม?



จุนฮยองกินน้ำเสร็จก็เดินไปหาคนอื่นๆ ที่แผงควบคุม

"เรียบร้อยไหมชางซอน โยซอบ?"

"เรียบร้อยดี ไม่มีปัญหา" ชางซอนตอบหลางส่งแฟลชไดรฟ์อันเล็กที่บันทึกไฟล์เสียงที่อัดให้

"เสร็จแล้วงั้นเราก็ไปกันเถอะยังโย" ดูจุนพูดพลางกอดแขนแฟนตัวเองอย่างน่ารัก แต่คนมองน่ะหรอ.. ทุเรศลูกกะตามากกว่า


"เป็นไรไอ้ห้อย ปวดขี้รึไง?" ดูจุนหันมากวนใส่ "มึงทำอะไรกูเห็นนะ" พูดทิ้งท้ายพลางชูขวดน้ำขวดใหญ่ในมือขึ้นก่อนจะจูงมือแฟนตัวเองออกไป


"โชคดีนะมึง.." ชางซอนบอกลาบ้าง "ได้กันไวๆ นะ" แอบกระซิบเบาๆ ก่อนจะออกไป





ห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ดูใหญ่ไปในทันตาเมื่อเหลือคนเพียงแค่สองคน
ตาคมหันไปมองคนสวยที่นั่งพิจารณาแหวนในมือราวกับเป็นของเล่นน่าสนุก


"นี่..." คนเขามีชื่อแต่มีหรอจุนฮยองจะเรียก?

"นาย..." ยังพูดต่อเมื่ออีกคนยังไม่ออกมาจากมิติ

"จางฮยอนซึง" เรียกเต็มยศจนอีกคนสะดุ้งหันมา


"หา.. ทำไมหรอ? อ้าว.. แล้วคนอื่น?" หันซ้ายหันขวาไปทั่วเมื่อไม่เห็นอีกสามคน ไม่สังเกตอะไรเลยสินะ..


"กลับไปหมดแล้ว เหลือแค่ฉันกับนาย"


"อ่า.. หรอ อื้ม" ร่างบางพูดพลางเดินไปหยิบกระเป๋าของตัวที่วางไว้








"จะกลับยังไง?" เสียงทุ้มพูดเมื่อเดินออกมาอยู่ข้างนอกห้องอัดแล้ว

"ก็..คง...รถเมล์"

"กลับกับฉันก็แล้วกัน" ร่างสูงพูดจัดการให้เบ็ดเสร็จ พร้อมกับเดินนำไปที่รถตัวเอง

ถ้าจะรวบรัดเขาแบบนี้ก็ไม่ต้องถามแต่แรกก็ได้นะ...



.
.
.


"เอ่อ.. จริงๆ ไม่ต้องไปส่งก็ได้นะ" ฮยอนซึงหันไปกล่าวกับคนข้างๆ อย่างเกรงใจ


"แต่นายขึ้นมาบนรถแล้วเนี่ยนะ" พูดกวนๆ ตามสไตล์ก่อนจะเอื้อมไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้


ร่างบางนั่งตัวลีบ
ขนาดยืนข้างๆ เขายังใจสั่นจะแย่... ใกล้ขนาดนี้มันมากเกินไปแล้ว




ถ้าจุนฮยองหันไปมองหน้าคนข้างๆ สักนิดคงจะเห็นว่าคนข้างๆ หน้าแดงขนาดไหน
เพียงแต่ตอนนี้... เขาเองก็กำลังตกอยู่ในภวังค์เหมือนกัน



ไม่น่าพาขึ้นรถมาเลยเรา

หาเรื่องใส่ตัวจริงๆ!








TBC

Comment

Comment:

Tweet

สนุกมากไปแล้ว หนูเขินแทนซึง อ๊ากกกกกก

#2 By @Hersheys22 (115.87.75.80) on 2011-11-05 19:30

อ่านแล้วว ใจเต้นรัวตามซึง >//<

หวั่นไหวตามซึง 55 เขินนอ๊าา

สนุกมากๆคะ ^^

ขอบคุณสำหรับฟิคสนุกๆนะคะ จุ๊บบ ^.^

#1 By sense (49.230.24.236) on 2011-05-03 03:28