[Fic] Love Melody ♪♫ เพลงที่ 12

posted on 08 May 2011 12:09 by rainbobow in LoveMelody
Title : [Fic]Love Melody ♪♫ เพลงที่ 12
Couple : Junhyung x Hyunseung
Author : bozang
Author’s Note : ฟิคเบาๆ ของเราใกล้จบแล้ว เย้ๆๆ
Rate : PG-13











♪♫ Love Melody ♪♫

เพลงที่ 12











มหาวิทยาลัยที่เงียบสงบในเวลาเย็นเกิดความฮือฮาอีกครั้งเมื่อมี หนุ่มหล่อในชุดสูทเต็มยศกับกางเกงสีเจ็บย่างเท้าเข้ามา ชเวซึงฮยอนยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ พยายามไม่หันไปสบตากับสาวๆ เพราะกลัวพวกเธอจะเป็นลมไปเสียก่อน

ให้ตายเหอะ ถ้าเลือกเกิดได้ ชเวซึงฮยอนจะไม่เลือกเกิดมาหล่อไม่เกรงใจใครแบบนี้หรอก!!!



หลังจากก้าวเท้าไวๆ เขาก็เดินมาถึงตึกเรียนของนักศึกษาเอกดนตรี
ยืนอยู่แถวนั้นไม่นานก็เจอกันคนที่ตั้งใจมาหาจนได้

วันนี้ใส่เสื้อแดงเข้ากับกางเกงสีบานเย็นของเขาเลยโวะ เนื้อคู่กันชัดๆ

ไวเท่าความคิด ขายาวก้าวเท้าฉับๆ ตรงเข้าไปหาทันที


"คิดว่าเมื่อวานไม่ไปทำงานแล้วจะหนีฉันพ้นหรอ?"

ทันทีที่เห็นคนตรงหน้่า ร่างเล็กก็สะดุดกึกในทันที.. ไอ้บ้านี่มันตามมาถึงมหา'ลัยเลยหรอวะ!??


"ใครหนีวะ สำคัญตัวผิดไปรึเปล่า" เอ่ยสวนทันทีอย่างรำคาญ

ที่ควอนจียงไม่ไปรับจ๊อบเป็นดีเจที่ผับก็เพราะต้องปั่นรายงานส่งอาจารย์ต่างหากโว้ย!!!


"ก็ดี นายไม่ได้หนีฉัน งั้นไปกินข้าวกัน"

"ไม่ไปโว้ย!" สวนทันทีทันควัน "ทำไมฉันต้องไปกินข้าวกับลิงวะ"


"ลิง? ไหนลิง?" ร่างใหญ่ทำทีหันซ้ายหันขวา ก่อนจะพูดต่อ "มีแต่คนหล่อ"


ไอ้หน้าด้านเอ๊ย! รู้ตัวว่าโดนด่ายังทำเป็นทองไม่รู้ร้อนอีก...
ไอ้หลงตัวเองงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ไอ้หน้าลิงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

คนตัวเล็กได้แต่ตะโกนด่าอีกฝ่ายในใจ
ไม่อยากให้มันเป็นเรื่องใหญ่ ไม่อยากเป็นจุดสนใจ และที่สำคัญ... ไม่อยากไปเถียงกับมัน!


"ไปสิ ยืนทำตัวน่ารักอยู่ได้"

น่ารัก... คนฟังแทบจะสะอึกทันทีที่ได้ยิน "ไม่ไป.. ฉัน..มีนัดกับแฟนแล้ว"

ในเมื่อควอนจียงรู้ตัวว่าถ้าเถียงกับคนตรงหน้ายังไงก็แพ้แน่ๆ เลยต้องหาขออ้างเข้าสู้


"จี ยงอา... ฉันยังไม่ได้ขอคบกับนายเลย อย่าติ๊ต่างไปเองสิ" แต่อีกคนก็ยังคงความกวนส้นได้เสมอต้นเสมอปลายซะจนร่างเล็กอยากจะขว้าง รองเท้าใส่หน้า


"ไม่ใช่แกโว้ย!!!" ร่างเล็กรีบโวยวาย "แฟนฉัน... นั่นไง อยู่นั่น" พูดจบก็ตะโกนเรียกรุ่นน้องร่างสูงที่เดินผ่านมาพอดี



"จุนฮยอง!"


ชื่อคุ้นหูทำเอาซึงฮยอนต้องรีบหันไปมอง แล้วก็พบกับไอ้เด็กปากห้อยคนเดิม แถมยืนอยู่กับน้องชายเขาซะด้วย...
โกหกไม่เนียนเลยว่ะคนเรา...


ซึงฮยอนยืนมองภาพตรงหน้า คนตัวเล็กกำลังจับมือกับไอ้เด็กนั่น
จับแน่นไปรึเปล่าวะ? แต่เอาเหอะ เข้าใจว่าเล่นสด ไม่ได้เตี๊ยมกันมา


"แน่ใจนะว่าไอ้นี่เป็นแฟนนาย?"

ร่างใหญ่ถามทั้งๆ ที่มีคำตอบในใจอยู่แล้ว
มันไม่ใช่แน่ๆ แหละ เพียงแต่อยากรู้จริงๆ ว่าอีกคนจะแถต่อไปยังไง


"ก็แน่สิวะ นี่แฟนฉัน"


จุนฮยองถึงกับสะดุ้งโหยง.. แหงล่ะ ก็คิดว่าจะตอบไม่ แต่ดันตอบไปแบบนี้
เล่นอะไรกันอยู่วะ??? อย่าเอาเขาไปเกี่ยวข้องได้ไหม?
แล้วนี่เขาควรจะทำไงต่อวะเนี่ย???
แต่ไม่ทันที่ยงจุนฮยองจะทำอะไร อีกคนก็พูดขึ้นเสียก่อน


"ก็ได้... ถ้านายเป็นแฟนไอ้เด็กนี่ งั้น..นี่ก็แฟนฉันเหมือนกัน"

ซึงฮยอนพูดจบก็ดึงตัวน้องชายสุดที่รักมาร่วมวงบ้าง
ตาคมเหล่ไปมองหน้าบูดๆ ของยงจุนฮยองแล้วก็นึกสนุก

...ตอบแทนที่ให้เบอร์มั่วมาละกันไอ้น้อง...


แขนแกร่งโอบไหล่บางไว้อย่างที่ที่ทำเป็นประจำ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หน้าสวยที่ยืนเหรอหราอยู่
เหลือบมองไอ้เด็กปากห้อยอีกที ก่อนจะประทับริมฝีปากลงไปบนแก้มขาว


"เฮ้ย!" คนมองทั้งสองคนประสานเสียงร้องขึ้นมาทันทีโดยไม่ได้นัดหมาย ส่วนคนถูกหอม.. ดูเหมือนจะช็อกไปแล้ว


"ทำ บ้าอะไรของแกวะ?" เสียงทุ้มของจุนฮยองเอ่ยขึ้นมาทันที แทบจะตรงเข้าไปแยกสองคนนั้นออกจากกันแล้ว แต่ติดตรงที่รุ่นพี่ตัวเล็กยังจับมือเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยนี่สิ...

"เมื่อกี๊ไม่เห็นหรอ หรืออยากดูอีกรอบ" ไม่พูดเปล่าแต่ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ซะจนจมูกโด่งเฉียดแก้มใสไปนิดเดียว


"พี่ท๊อป!" ฮยอนซึงที่ดูเหมือนสติจะกลับคืนมาแล้วรีบโวยขึ้นมาทันที ...แต่ไอ้คนเป็นพี่น่ะหรอ?

"เขินหรอเรา.. ก็ได้ๆ งั้นไปกันเถอะ" พูดจบก็มือหนาจูงน้องชายออกไปจากตรงนั้นทันที


ท่ามกลางสายตาเคืองๆ อย่างไม่ทราบสาเหตุของควอนจียง
และสายตาโกรธแค้นที่ทราบสาเหตุดีของยงจุนฮยอง








พอเดินพ้นอาคารเรียนไป มือหนาก็ปล่อยมือน้องแล้วเปลี่ยนมาเป็นโอบไหล่บางไว้แทน
ปากที่ผิวอย่างอารมณ์ดีหยุดลงทันทีเมื่อรู้สึกว่าไหล่คู่เดิมกำลังสั่นไหวอยู่...

"เฮ้ย เป็นอะไร ฮยอนซึง!" น้ำตาหยดใสไหลออกมาจากตาทั้งสองข้าง ตัวไหวน้อยๆ แต่ไม่มีเสียงร้องใดๆ ออกมาเลยแม้แต่น้อย

อย่าบอกนะว่าฮยอนซึงร้องไห้เพราะโดนเขาหอมแก้ม...
บ้าน่า.. ตอนเด็กๆ เขาก็ทำแบบนี้บ่อยๆ


"ทำไม.. ทำไมผมไม่เคยรู้มาก่อนเลย? สองคนนั้นเป็นแฟนกันจริงหรอฮะ? ทำไมเขาถึงไม่บอกผม?"

ท๊อปมองหน้าน้องชายตาละห้อย... นึกสงสารน้องชายจับใจ
นี่เขาผิดใช่ไหมวะที่ทำอะไรแบบนี้ลงไป
ไม่ใช่สิ.. ต้องโทษสองคนนั้นต่างหาก เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง ส่วนเขาก็แค่ไหลตามน้ำไปแค่นั้นเอง


"พี่ท๊อป.. ฮือๆ" ร่างบางเรียกชื่อเขาพลางโผเข้ากอดทันที
คนเป็นพี่กอดตอบน้อง พลางใช้มืออีกข้างลูบหัวเบาๆ


"ไม่เป็นไรนะฮยอนซึง.. ผู้ชายคนเดียวเดี๋ยวพี่หาให้ใหม่ได้" นี่คงเป็นคำปลอบในแบบของทีโอพีล่ะมั้ง...


"ไม่ได้หรอกพี่ท๊อป.. ไม่ได้หรอก.. ฮึกฮือ..."

ขัดใจพี่ชายอีกแล้วนะเด็กขี้แย
ตั้งแต่รู้จักกับไอ้หมอนั่น...
นี่คงจะชอบมันเข้าจริงๆ สินะ

สรุปเขาต้องยกน้องสาว(?)ให้มันจริงๆ ใช่ไหมวะ?

ยังหรอก.. ตราบใดที่ไอ้ห้อยนั่นยังสมรู้ร่วมคิดเป็นแฟนปลอมๆ กับควอนจียงก็อย่าหวังเลย!







"พี่จียง ขอโทษครับ เรื่องนี้ผมช่วยไม่ได้จริงๆ"

ร่างสูงเอ่ยกับรุ่นพี่อย่างสุภาพ ทั้งๆ ที่ใจลอยไปหาอีกคนที่ไปกับคนอื่นแล้ว


"อะไรวะ? แกลงเรือลำเดียวกันแล้วนะโว้ย"
และแน่นอน อย่างควอนจียงมีเหรอจะยอม มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ยอมเสียหน้าไอ้บ้านั่นแน่ๆ


"โธ่พี่ เข้าใจหน่อยสิ... ไอ้หน้าลิงนั่นมันรู้หมดแล้ว โกหกไปก็เปล่าประโยชน์"


"จะรู้ได้ไง ไม่มีใครบอกซะหน่อย"
คนตัวเล็กยังคงยืนกรานความคิดของตัวเองอย่างหนักแน่น
ถ้าไม่มีใครไปบอก แล้วเขากับจุนฮยองยังหน้าด้านทำตัวเป็นแฟนกันแบบนี้เดี๋ยวมันก็ไปเองแหละ..


"ก็รู้เพราะว่ารู้จักผมน่ะสิ!!! ผมจีบน้องชายเขาอยู่"


"ฮะ???"
คนตัวเล็กถึงกับอึ้งไปสองวินาที
จีบน้องชายเขาอยู่... หรือว่าจะเป็นไอ้เด็กหน้าหวานนั่นวะ
เวรแล้วไง...


จุนฮยองที่ยืนกังวลอยู่ พอเห็นคนตรงหน้าเริ่มเข้าใจเรื่องราวแล้วก็รีบวิ่งตามสองคนนั้นออกไปทันที



หายไปไหนแล้วนะ?

หันซ้ายหันขวาก่อนจะเลือกเลี้ยวไปทางหนึ่ง แต่ก็ว่างเปล่า...
ขายาววิ่งย้อนกลับมาอยู่ที่เดิมก่อนจะไปอีกทางโดยแทบไม่ได้คิด

ไม่นานก็พบสองคนนั้นยืนอยู่ไกลๆ
...ฮยอนซึงกำลังกอดกับพี่ชาย


ขายาวหยุดกึก... ยืนมองภาพนั้นอย่างเจ็บปวด ก่อนจะรีบวิ่งตรงไปหา...
แต่ในจังหวะนั้น ทั้งสองคนก็กำลังขึ้นรถไปแล้ว




ฮยอนซึง.. นายลืมไปแล้วหรอว่าฉันบอกไม่ให้นายไปกับคนอื่นนอกจากฉัน



ขายาววิ่งตามรถสปอร์ตคันหรูคันนั้นไป ดักหน้ารถสีแดงนั้นไว้



"เอี๊ยดดดดดดดดดด!!!"








เสียงเบรกกะทันหันทำเอาร่างบางที่ก้มหน้าร้องไห้อยู่ต้องเงยขึ้นมอง

"ไอ้บ้าเอ๊ย!" ท๊อปอุทานขึ้นอย่างตกใจพร้อมกับวิ่งลงไปจากรถโดยมีร่างบางที่ตามลงมาติดๆ




"จุน ฮยอง!" เสียงใสร้องอย่างตกใจเมื่อเห็นว่าคนที่นอนลงกับพื้นนั่นคือใคร ร่างบางรีบวิ่งเข้าไปหา ประคองอีกคนไว้ "นายเป็นอะไรรึเปล่า?"


ไม่ทันที่อักคนจะตอบคำถาม เลือดสีแดงสดก็หยดลงจากศีรษะหากแต่เจ้าตัวไม่คิดจะสนใจมันสักนิด
เสียงทุ้มเอ่ยคำพูดสุดท้ายอย่างกระท่อนกระแท่น




"ฮยอนซึง.. อย่าไปกับหมอนั่น.. ฉันชอบนาย"



ก่อนจะสลบลงไปทันที


"จุนฮยอง!!!!!"












TBC
 
ไรท์เตอร์ชอบเลข 13 ค่ะ   เลยมี 13ตอน ตอนหน้าจบแล้วจ้า
เลยมีคำถามนิดนึง มีใครอยากได้รวมเล่มเรื่องนี้บ้างไหมเอ่ย???

edit @ 8 May 2011 12:11:21 by rainbobow

edit @ 8 May 2011 12:16:09 by rainbobow

Comment

Comment:

Tweet

โจ๊กกกกกกกกกก อย่าเป็นไรนะ

บอกชอบซึงแล้ว แอบเขินแทน ถึงจะสลบไปก็เหอะ
หุหุ

#2 By @Hersheys22 (115.87.75.80) on 2011-11-05 20:10

กรี๊ ดด ดดดดจะจบแล้ว โจ๊ก T^T อย่าเป้นไรนะ
สวยโจ๊กกะพี่จียงไม่ได้เป็นอะไรกันนะอย่าเข้าใจผิดสิ
พี่ทอปรีบไปลากพี่จีมาเลยเส้าอ่ารักเรื่องนี้สุดๆ จบเรื่องนี้แล้วจะมีเรื่องอื่นมาให้อ่านอีกมั๊ยค๊ะ ชอบไรเตอร์เขียน อยชากอ่านอีกๆๆๆ

#1 By kietiss (223.204.59.153) on 2011-05-08 15:59